OORSPRONG
De épagneul breton is een relatief jong ras dat zijn oorsprong vindt in het midden van de negentiende eeuw. De roots van deze hond liggen, zoals zijn naam al verraadt, in Frankrijk. En nog preciezer: in Bretagne. In zijn thuisland is hij een geliefde jagerscompagnon voor de jacht op klein wild en gevogelte.
Rond 1850 staken enkele Britse jagers met hun geweren en jachthonden het kanaal over naar Bretagne. In de ruige streek tussen de Monts d’Arrée en de Montagnes Noires grepen lokale jagers hun kans om een nieuw ras te ontwikkelen. Ze kruisten hun kleine spaniëls – de zogenaamde épagneul français – met de Britse pointers en setters. Hun doel? Een jachthond fokken die zowel een scherp reukvermogen als een atletisch lichaam had. Het resultaat van deze kruising bleek een succesformule, want de nieuwe honden, herkenbaar aan hun korte of stompe staart, veroverden de harten van jagers. Maar niet alleen zij waren onder de indruk: ook de Franse adel raakte in de ban van dit veelzijdige ras. En zelfs stropers wisten de épagneul breton te waarderen, dankzij zijn gehoorzaamheid en indrukwekkende apporteertalent. Zo werd een nieuw, veelzijdig jachtras geboren, dat tot op de dag van vandaag populair is.
Aan het begin van de twintigste eeuw brak de populariteit van dit nieuwe hondenras pas echt door. In 1907 werd het ras officieel erkend en een jaar later werd de eerste rasstandaard goedgekeurd. Er werd ook een club voor épagneul bretons met een natuurlijke staart opgericht. Het ras kende al snel een bloeiperiode, en het aantal épagneuls nam snel toe. Helaas werd deze piek abrupt onderbroken door de Eerste Wereldoorlog, waarin veel van deze honden stierven. Gelukkig zaten de Franse fokkers na de oorlog niet stil en startten ze nieuwe fokprogramma’s om het ras in stand te houden. Ditmaal met strikte selectiecriteria, want alleen de wit-bruine en wit-oranje varianten waren toegestaan. Pas in 1956 verscheen de zwart-witte variant.
Intussen groeide de épagneul breton zowel in Frankrijk als Engeland uit tot een geliefde staande hond en overleefde hij zo ook de Tweede Wereldoorlog. Toch kende het in de naoorlogse jaren een nieuw gevaar: zijn eigen succes. Door de groeiende vraag doken steeds meer fokkers op die het minder nauw namen met de rasstandaard. Alleen in Callac, de bakermat van het ras, hielden de fokkers vast aan de oorspronkelijke normen. Tot op de dag van vandaag blijft deze regio dé plek voor topfokkers. Zelfs Canadezen en Amerikanen reizen erheen op zoek naar een nieuwe viervoeter. Over de Atlantische Oceaan is het ras namelijk nét zo populair, en staat het bekend als de “Brittany spaniel”.
RASKENMERKEN
De épagneul breton is een compacte, gespierde hond met een atletisch lichaam. Zijn expressieve, ovaalvormige ogen en intelligente blik maken hem onweerstaanbaar, terwijl zijn driehoekige hangoren en golvende vacht hem een charmante uitstraling geven. Zijn driehoekige hangoren en golvende vacht geven hem een charmante uitstraling. Dit hondenras komt voor in verschillende kleurvariaties. In het wit-kastanjebruin is hij het populairst, gevolgd door wit-oranje, zwart-wit en tricolor. Een opvallend kenmerk van dit ras is de staart, of beter gezegd, het gebrek eraan. Hoewel sommige épagneuls bretons van nature met een korte of zelfs zonder staart geboren worden, hadden velen vroeger een gecoupeerde staart. Dit gebeurde vanuit het achterhaalde geloof dat een staartloze hond beschermd zou zijn tegen wormen en hondsdolheid, of minder snel verstrikt zou raken in het struikgewas tijdens de jacht. Tegenwoordig is couperen verboden in België, waardoor er steeds meer exemplaren met een lange staart rondlopen.
KARAKTER
De épagneul breton hoort thuis in groep zeven van de FCI-classificatie: de staande honden. Dit betekent dat hij een fenomenale speurneus heeft en niet snel uit zijn lood wordt geslagen, zelfs niet bij geweerschoten. Maar zijn echte talent toont hij vóór er ook maar één schot gelost wordt: hij is een meester in klein wild opsporen en aanwijzen. Toch zijn er ook épagneuls bretons die na het schot als prooizoeker en apporteur dienen. Kortom, deze Fransoos is een veelzijdige jager met een scherp instinct en een flinke dosis werklust! Je houdt je Bretoen best aan de lijn tijdens het wandelen, want als echte speurneus zal hij vol enthousiasme dieren en geuren achterna rennen.
Hoewel de épagneul breton alert is, is hij van nature geen uitgesproken waakhond. Hij zal eerder vriendelijk en nieuwsgierig reageren op bezoekers dan agressief of terughoudend. Toch kan hij, zoals veel honden, blaffen als hij iets ongewoons opmerkt. Overmatig blaffen is gelukkig niet typisch voor het ras. Een huis met een tuin is ideaal voor de Bretoense spaniël, maar in principe kan hij dus wel wennen aan het leven in een appartement, op voorwaarde dat hij maar voldoende beweging en mentale stimulatie krijgt. Lange wandelingen, speurspelletjes en hondensporten zoals behendigheid of flyball zijn essentieel om hem gelukkig te houden. Zonder die uitlaatklep voor zijn energie kan hij zich vervelen, wat kan leiden tot ongewenst gedrag zoals blaffen of slopen.
OPVOEDING
Zoals elke jachthond is de épagneul breton levendig, energiek en alert. Dit zachtaardige en aanhankelijke ras past zich gemakkelijk aan veranderende omstandigheden aan en blinkt uit als zowel jachthond als gezinshond. Maar een goede socialisatie en opvoeding is daarbij cruciaal. Een harde aanpak of luide stem zal bij dit gevoelig zieltje eerder averechts werken. In plaats daarvan gedijt hij het best bij een liefdevolle, geduldige, maar consequente opvoeding. De épagneul breton is slim, leergierig en barst van de energie. Zijn vriendelijke aard en grote wil om te behagen gaan hand in hand met een flinke dosis temperament en een drang naar vrijheid. Hij bloeit op wanneer hij zowel fysiek als mentaal uitgedaagd wordt. Zolang hij mag bewegen en nadenken, is de épagneul breton in zijn element. Hoe meer hij kan leren, hoe beter! Verzin dus leuke spelletjes, zet een snuffelparcours uit of leer hem nieuwe trucjes — de mogelijkheden zijn eindeloos. En wist je dat hij gek is op water? Een dagje strand staat garant voor een blije viervoeter!
GEZONDHEID EN VERZORGING
De épagneul breton is van nature een sterk en gezond ras. Met de juiste voeding, voldoende beweging en goede verzorging blijft hij vitaal en gelukkig. Maar zoals bij elke hond zijn er een paar aandachtspunten waar je als baasje op moet letten. Zonder de juiste balans tussen voeding en beweging kan hij snel te dik worden. Zorg dus voor een evenwichtig dieet en voldoende activiteit om hem in topvorm te houden! Op vlak van rasgebonden gezondheidsproblemen heeft de épagneul breton weinig problemen, al wordt aangeraden om hem te laten testen op heupdysplasie. Daarnaast bestaat er een kans op glaucoom, een verhoogde oogdruk die in eerste instantie het zicht aan de randen aantast, maar op termijn kan leiden tot tunnelvisie. Ook huidproblemen door allergieën komen soms voor. Regelmatige vachtcontroles en een goede verzorging helpen om dit vroeg op te sporen.
LEVEN MET EEN EPAGNEUL BRETON
Lijkt een épagneul breton je wel wat? Bereid je dan voor op een energieke, slimme en speelse vriend die altijd klaarstaat voor avontuur! Met deze energiebom in huis is bankhangen geen optie, want hij leeft voor lange wandelingen en uitdagende spelletjes. Met z’n vrolijke snoet en bakken energie tilt deze Fransman je leven en hartslag naar een hoger niveau, en haal je je dagelijkse dosis joie de vivre in huis!
