Geen strenge commando’s, maar samen een parcours afleggen, elkaar proberen te begrijpen en vooral veel plezier maken. Dat is waar de relatief onbekende hondensport rally-o om draait. Rally-o zou geschikt zijn voor honden van alle leeftijden en niveaus. Maar kan een 12-jarige senior die nauwelijks commando’s kent ook een parcours lopen? Wij gingen de uitdaging aan!
September, dat betekent terug naar school. En misschien ook wel terug naar de hondenschool. Waar het aanbod vroeger meestal beperkt bleef tot gehoorzaamheid en soms agility, worden er tegenwoordig steeds meer hondensporten aangeboden. Denk maar aan dogdance en flyball, twee disciplines die uit de Verenigde Staten zijn overgewaaid.
En nu heeft die westenwind een nieuwe hondensport met zich meegebracht: rally-o. Alhoewel, ‘nieuw’ is misschien helemaal niet het juiste woord. Rally-o ontstond in de jaren 90 in de Verenigde Staten, op initiatief van obedience-trainer en keurmeester Charles L. ‘Bud’ Kramer. Toch is de sport bij ons nog relatief onbekend. Tijd om daar verandering in te brengen!
Parcours met oefeningen
Om te ontdekken wat rally-o precies inhoudt, gaan we langs bij Pawprints Hondencentrum. We, dat zijn ikzelf, Evi, en mijn seniorhond Barney, een 12-jarige kruising. Barney is nooit naar de hondenschool geweest. We doen wel al enkele jaren recreatief aan canicross, maar veel oefeningen of commando’s hebben we daarvoor niet aangeleerd. Hij loopt gewoon en ik hobbel achter hem aan. Af en toe roep ik ‘links’ of ‘rechts’, al haal ik die twee zelf ook weleens door elkaar. Als dat straks maar goedkomt!
Gelukkig krijg ik eerst twee rally-o-enthousiastelingen aan het werk te zien die al wat ervaring hebben met de sport: Bente en Karine. En Debbie Vercammen, hondengedragscoach bij Pawprints Hondencentrum en rally-o-instructeur, zal me de eerste kneepjes van het vak leren.
Rally-o, voluit rally obedience, is een hondensport waarbij hond en begeleider samen al wandelend een parcours afleggen. Dat parcours bestaat uit tien tot twintig kegels, waaraan telkens een bordje met een opdracht hangt. Dat kan een klassieke gehoorzaamheidsoefening zijn, zoals zitten, liggen, blijven of komen, maar ook een slalom, tunnel of sprong. “Rally-o combineert elementen uit gehoorzaamheid en agility”, legt Debbie uit. “Je zou het kunnen zien als een behendigheidsparcours voor gehoorzaamheid. Samenwerking, communicatie én plezier staan centraal.”
Een belangrijk verschil met traditionele gehoorzaamheid is dat de begeleider tijdens het parcours gewoon met zijn hond mag communiceren. “Bij gehoorzaamheidswedstrijden mag je alleen het commando geven en verder niets zeggen. Bij rally-o daarentegen mag je je hond met je stem aanmoedigen en lichaamstaal gebruiken om aanwijzingen te geven.”
“Rally-o combineert elementen uit gehoorzaamheid en agility”
Volg de pijlen
Intussen hebben Bente en haar Boheemse herder Alaska het trainingsveld betreden. Zij gaan tonen hoe het moet! Het duo start bij het bord ‘start’ en volgt de pijlen naar de eerste opdracht: ‘Liggen en rond de hond lopen’.
De hele opstelling doet me een beetje denken aan een levensgroot gezelschapsspel, in de stijl van Monopoly of Levensweg. “In tegenstelling tot bij agility hoef je het parcours niet uit je hoofd te kennen”, legt Debbie uit. “Op elk bordje staan pijlen die aangeven in welke richting je naar het volgende bordje moet.”
Bente en Alaska doorlopen vlot het hele parcours. “Er bestaan ongeveer honderd officiële bordjes die volgens het wedstrijdreglement worden gebruikt”, vertelt Debbie. “Er zijn verschillende moeilijkheidsgraden, zodat zowel beginners als gevorderden ermee aan de slag kunnen.”
Bente doet nu ongeveer anderhalf jaar rally-o met Alaska. “Tijdens de klassieke gehoorzaamheid op de hondenschool werd Alaska steeds nerveus als ze tussen de oefeningen door moest wachten, wat niet echt motiverend werkte”, vertelt Bente. “Bij rally-o volgen de opdrachten elkaar op naarmate je het parcours aflegt en blijft Alaska bezig. Ze verveelt zich dus geen seconde.”
Toegankelijke sport
Het leuke aan rally-o is dat je de sport ook helemaal kunt aanpassen aan je eigen hond. “Als je de sport recreatief beoefent, kun je ook zelf opdrachten verzinnen”, licht Debbie toe. Zelf bedacht ze al een honderdtal extra oefeningen. “In de zomer voeg ik er bijvoorbeeld weleens een opdracht aan toe als ‘door een waterbad stappen’.” De oefeningen bij rally-o zijn volgens Debbie niet alleen gevarieerder dan bij klassieke gehoorzaamheid, maar maken de training ook vrolijker en dynamischer.
Omdat het parcours bij de recreatieve variant helemaal op maat kan worden gemaakt, is rally-o bovendien een zeer toegankelijke sport. “Alle rassen, maar ook oudere honden en honden met een rugzakje kunnen er plezier aan beleven.” Het parcours kan zelfs helemaal aangekleed worden, bijvoorbeeld in het thema ‘Halloween’. Spoken en spinnen aan de kegeltjes, pompoenen om tussen te slalommen… het kan allemaal!
Ik merk op dat er twee pluchen poezen strategisch bij een van de hindernissen geplaatst zijn. Benieuwd of mijn hond zich straks laat foppen door dit afleidingsmanoeuvre…
De paniek daalt al over me neer. Ik zie visioenen van Barney die grommend en springend over het trainingsveld rent, de speelgoedkatten woest aan flarden scheurend. “Euh, kan de sport soms ook aangelijnd?”
“Ja hoor”, verzekert Debbie me. “Op recreatief niveau mag dat zeker. Als je rally-o op een hoger niveau gaat beoefenen, is het echter de bedoeling dat je hond los naast je loopt, zowel aan de linker- als rechterkant.”
Ontspanning
Voor ik me aan een parcours waag, komt nog een ander duo een kleine demonstratie geven: Karine en haar Australische herder Lexi. “Ik had al verschillende sporten met Lexi geprobeerd, maar ze was alles snel beu”, vertelt Karine. Net als Alaska had ook Lexi het moeilijk met het wachten tussen oefeningen op de klassieke hondenschool. “Daar werd ze zenuwachtig van, wat tot frustratie leidde. Agility deed ze wel graag, maar ze was daarin zo hevig dat ze steeds blessures opliep.”
In rally-o lijkt Lexi nu helemaal haar ding te hebben gevonden. “Het is voor ons allebei een moment van ontspanning: niks moet en – het allerbelangrijkste – zij vindt het erg leuk!”
Barney aan de beurt
Dan zijn Barney en ik aan de beurt. Samen met Debbie verken ik het parcours. Oef, denk ik. De nepkatten zijn gelukkig niet meer te bespeuren op het trainingsveld. Ik kom wel enkele originele oefeningen tegen, zoals ‘hond en baasje door hoepel’ of ‘snoepjes uit bakje water vissen’. Klinkt leuk!
Het parcours dat Debbie voor mij heeft opgesteld, is een echte ‘fun’-variant en bevat naast officiële opdrachten ook oefeningen die ze zelf heeft bedacht. Met mijn meest enthousiaste stem, de goede begeleiding van Debbie en hier en daar een lekkere beloning raakt Barney gemotiveerd om tussen kegels te slalommen, door een tunnel te lopen en zelfs over een wip te stappen.
Snoepjes uit een bakje water vissen vindt hij aanvankelijk een beetje spannend, maar al snel heeft hij het onder de knie. Daarna kijkt hij me verlangend aan met een blik die duidelijk zegt: gooi er nog eens wat snoepjes in!
Barney lijkt enorm veel plezier te beleven aan de opdrachten. Ik zie zijn zelfvertrouwen met elke oefening groeien. Tegelijk werken we aan zijn balans, lichaamsbewustzijn en – misschien nog wel het belangrijkste – onze onderlinge communicatie.
Met andere woorden: wij zijn fan!
Verrassend leuk
Wat begon als een kennismaking met een onbekende hondensport, blijkt verrassend leuk! Ik begrijp meteen waarom Bente, Karine, Alaska en Lexi geregeld bij Debbie op het trainingsveld staan. Misschien moet ik me ook maar eens inschrijven voor een cursus rally-o. Maar dan kan ik best eerst ook nog even oefenen op het verschil tussen links en rechts…
Zelf eens proberen?
Debbie Vercammen van Pawprints Hondencentrum geeft lessen en workshops rally-o (ook op locatie).
Meer info: pawprints.be
Tekst: Evi Maveau
Foto’s: Kurt Pas (Hondenfotograaf.be)
