Paweł Jakubowski uit Polen adopteerde een verwaarloosd hondje dat uitgroeide tot meervoudig medaillewinnaar op Europese Kampioenschappen dogfrisbee. “Met haar verhaal wil ik tonen dat asielhonden meer in hun mars hebben dan we misschien denken”, zegt Paweł.
Toen Paweł Jakubowski uit Polen samen met zijn vrouw in 2019 een klein, bang teefje adopteerde, had hij nooit kunnen raden dat hij op een dag met haar op het podium van een Europees Kampioenschap zou staan. “We gingen naar het lokale dierenasiel om informatie te vragen over het adoptieproces en welke hond bij ons zou passen,” zegt Paweł.
De medewerkers stelden het koppel voor aan Beza, een kleine kruising van naar schatting twee jaar oud. “Het was liefde op het eerste gezicht, en drie dagen later namen we haar mee naar huis.”
Zwanger en met een ketting om de nek
Veel was er niet bekend over Beza’s verleden. “Ze kwam uit een klein dorpje waar ze rondliep op straat, zwanger en met een gebroken ketting rond haar nek”, vertelt Paweł. “Haar pups hebben het jammer genoeg niet gehaald.” In het begin was Beza wantrouwig en bang voor vrijwel iedereen. “Behalve voor mijn vrouw en mij.”
Natuurtalent
Dat dit angstige hondje uitgroeide tot een frisbeekampioen, is het resultaat van liefde, geduld, training en… een toevallige ontdekking. “Toen we haar net hadden geadopteerd, bestelde ik allerlei basisbenodigdheden: een leiband, halsband, tuigje en een bal. In de webshop zag ik ook een hondenfrisbee en ik dacht: waarom ook niet?”, aldus Paweł.
Toen de bestelling arriveerde, probeerde Paweł de frisbee uit. Hij wierp hem in het gras en Beza liep er naartoe, pakte hem op en bracht hem meteen terug. “Ze keek me aan, blafte twee keer, alsof ze zei: ‘Gooi! Gooi!’ Ik heb haar niets moeten aanleren.”
Werptechniek
Zodra Paweł merkte dat Beza een natuurtalent was, besloot hij met haar aan de slag te gaan. “Zo leerde ik mijn frisbeecoach kennen, die intussen ook een goede vriend is. Hij bevestigde dat Beza talent had, maar dat mijn werptechniek nog wat werk nodig had”, lacht Paweł.
Bij dogfrisbee hangt immers veel af van de handler. “Een goede worp is misschien voor 80 procent bepalend”, zegt Paweł. “Zeker bij kleine honden. Grote honden kunnen een minder stabiele worp soms nog redden, maar bij een kleine hond moet de worp bijna perfect zijn. Het bijzondere aan Beza is dat ze frisbees vangt als een grote hond, tot op 40 à 50 meter. Dat doen niet veel kleine honden haar na.”
“Beza vangt frisbees als een grote hond, tot op 40 à 50 meter. Dat doen niet veel kleine honden haar na”
Drie keer een podiumplaats op het EK
Beza’s talent en gedrevenheid brachten haar ver. In 2022 deed ze voor het eerst mee aan het Europees Kampioenschap dogfrisbee in Slovenië, in de categorie freestyle bonsai – bonsai is een categorie voor kleine honden. Ze behaalde meteen een tweede plaats.
In datzelfde jaar vond in Polen het Wereldkampioenschap plaats – een thuismatch voor het duo. “Op het WK was geen bonsai-categorie, dus moest Beza meedoen tussen de grote honden”, zegt Paweł. “Er waren ongeveer 150 deelnemers van over de hele wereld en toch haalde ze de tiende plaats.”
In 2023 deed ze mee aan het EK in Hongarije, waar ze goud won. “Ze werd Europees kampioen”, vertelt Paweł trots.
Dit jaar vond het EK plaats in Duitsland. “Onze eerste ronde was in de regen. Het terrein was nat en glibberig, en mijn eerste worp was niet goed. Maar we herpakten ons in de volgende rondes en behaalden de derde plaats.”
Het vliegende gebakje
Beza is nu ongeveer acht jaar, maar nog steeds niet te stoppen. “Ze is heel actief, dus wellicht kan ze nog enkele seizoenen meedraaien,” zegt Paweł. “We gaan regelmatig preventief naar de cardioloog en fysiotherapeut, zodat we zeker zijn dat haar gezondheid optimaal is.”
Uit nieuwsgierigheid deed Paweł ooit een DNA-test. “Je gelooft het nooit, maar het sterkst vertegenwoordigde ras in Beza is Duitse herder, goed voor 12 procent. Verder zou ze ook American eskimo dog, Australian cattle dog, Australian shepherd en chihuahua in zich hebben. Haar formaat zal ze wel aan die laatste danken.”
Een unieke mix? Daar hoort een unieke naam bij! ‘Beza’ betekent “meringue” in het Pools, zoals het bekende zoete schuimgebakje. “Haar bijnaam is het vliegende gebakje”, lacht Paweł.
Asielhonden positief in de kijker zetten
Dat een klein hondje zijn leven zo ingrijpend zou veranderen, had Paweł nooit durven dromen. Door Beza leerde hij nieuwe mensen kennen, ontdekte hij zijn passie en nam hij deel aan internationale wedstrijden. “Met ons verhaal wil ik tonen dat asielhonden meer kunnen dan we denken. Als ik zelfs maar één persoon kan overtuigen om een hond te adopteren, dan is mijn missie geslaagd.”
Je kunt de avonturen van Beza en Paweł op Instagram volgen: @latajace_ciastko.
Tekst: Evi Maveau
Foto’s: Wiktoria Frąszczak
