In De Verhulstjes leerden we Ellen Callebout kennen als een vrouw met een groot hart voor honden. Groot, stoer en stevig: dat was haar voorkeur. Tot Billie in haar leven kwam – een kleine dwergschnauzer met de uitstraling van een mini-bouvier en net zoveel energie als zijn grote evenbeeld. Maak kennis met het schattige nieuwe boefje ten huize Callebout-Verhulst.
In 2021 verscheen het eerste seizoen van De Verhulstjes, een realityreeks over het gezin van Gert Verhulst. Vlaanderen en omstreken maakten toen kennis met Leo en Marcel, de honden van het gezin. Die twee bouviers waren Ellen Callebouts eerste huisdieren. In de reeks zagen we hoe Ellen zich met veel toewijding ontfermde over Marcel, die sukkelde met zijn gezondheid. In 2022 moest het gezin afscheid nemen van Marcel. Na een pittige rouwperiode huppelt er nu weer nieuw leven door het huis. Dwergschnauzer Billie (4 maanden) lijkt wel de miniatuurversie van zijn grote broer Leo (12).
WOEF: Je bent gedownsized? Geen bouvier meer?
ELLEN CALLEBOUT: “Nee, maar als het aan mij lag, had ik opnieuw een bouvier genomen. Ik vind dat een ongelooflijk fijn ras. Ik hou van grote, stoere honden, maar Gert en ik hadden afgesproken om voor een maatje kleiner te gaan. We ondervinden dat een grote hond op logistiek vlak soms een uitdaging is, zeker omdat we vaak reizen tussen Oostduinkerke, Antwerpen en Saint-Tropez. Leo is nu twaalf en geraakt niet meer zo vlot in en uit de auto. Alleen met een loopbrug lukt het nog, dus die moet ik telkens meepakken. Toen Marcel ziek was, moest ik hem in de auto dragen. Hij woog maar 35 kilogram, dus hem kon ik nog optillen, maar Leo weegt er 50.
We hoopten ook dat we met een kleiner formaat zouden kunnen vliegen. Kleine honden mogen mee in de cabine van het vliegtuig als ze onder een bepaald gewicht blijven (voor de meeste Europese vluchten is dat onder de 8 kilogram, inclusief de transporttas waarin de hond meereist, red.). Maar Billie is nogal kloek voor een dwergschnauzer. Hij was de dikste van het nestje en weegt nu al 7 kilogram. Maar hij is vrolijk en gezond en dat is het belangrijkste. Voorlopig is naar Frankrijk vliegen toch niet aan de orde. Zolang Leo nog meekan, gaan we gewoon met de auto. Binnenkort gaat Billie voor het eerst mee op vakantie, spannend!”
WOEF: Heb je lang getwijfeld tussen verschillende hondenrassen?
ELLEN: “Eigenlijk niet. Na het overlijden van Marcel, meer dan twee jaar geleden, ging ik door een pittige rouwperiode. Ik wilde ook Leo laten bekomen en vond dat hij alle aandacht verdiende. Aan een nieuwe hond was ik niet toe. Tot ik vorige zomer op een terrasje iemand leerde kennen met een dwergschnauzer. Ik was direct verliefd op het ras!”
WOEF: Billie lijkt wel de miniversie van Leo!
ELLEN: “Ja, ik vind het leuk dat ze zo goed bij elkaar passen. Het was wel even wennen, zo’n kleintje. Maar ik vind het eigenlijk wel fijn. Als ik in de zetel zit, is Leo altijd ergens in de buurt, maar Billie kruipt helemaal op me en begint me te knuffelen.”
Schoenen- en sokkendief
WOEF: Heb je bewust opnieuw voor een reutje gekozen?
ELLEN: “Nee, het maakte mij niet uit. Ik stond als laatste bij de fokker op de wachtlijst en Billie was het laatste beschikbare pupje. De naam had ik op voorhand al gekozen. Alle stamboomnamen moeten in 2025 beginnen met een ‘y’, maar ik kon geen leuke naam met die letter vinden. Meer dan tien jaar lang een naam uitspreken die je eigenlijk niet mooi vindt, vond ik ook maar niks, dus ging ik voor Billie – een naam die zowel voor een jongen als een meisje kan. Op zijn paspoort staat zijn officiële stamboomnaam: ‘Yeremiah’ of iets dergelijks.”
WOEF: Hoe was het voor Leo om plots weer gezelschap te hebben?
ELLEN: “In het begin was hij heel enthousiast, maar zijn aandacht verslapte al snel. Hij is al een dagje ouder en is een heel rustige hond geworden. Leo en Billie komen goed overeen. Niet dat ze samen spelen, want Leo speelt niet meer, maar soms liggen ze wel samen in een mand. Het is ook schattig om te zien hoe ze samen op pad gaan in de tuin terwijl Leo zijn kleine broer alles laat zien. In huis ligt Leo meestal te slapen, een groot contrast met Billie, die bruist van energie. Hij houdt Leo jong! Nu hij hier rustig op mijn schoot zit, lijkt hij misschien timide, maar hij kan ook echt een schurkje zijn hoor (lacht). Hij loopt soms als een wildeman door het huis. We kunnen ook geen schoenen of sokken op de grond laten liggen of Billie is ermee aan de haal. In huis is hij al redelijk flink, maar buiten luistert hij nog voor geen meter. De wereld is nog zo interessant voor hem dat hij tijdens het wandelen plots selectief doof is. Hij begint ook al te waken. In zijn jonge jaren deed Leo dat ook, maar nu hoort hij het zelfs niet meer als de bel gaat. Billie is niet alleen een waakhond, maar ook een lieve knuffelbeer. Eentje met een sterk eigen willetje, maar ik vind het wel leuk dat er wat karakter in zit. De eerste week dat hij bij ons was, was hij heel tam en teruggetrokken. Maar de rust was slechts van korte duur (lacht).”
LEES HET VOLLEDIGE INTERVIEW IN HET MEINUMMER VAN WOEF
