Besneeuwde bergtoppen, glasheldere meren en indrukwekkende rotskloven… Zwitserland heeft alles in huis voor een onvergetelijke reis met je hond. Dat ontdekten ook Ann-Sophie Wante en haar Duitse herder Storm. Zij nemen je mee op hun avontuurlijke roadtrip!
Een vakantiebestemming voor avontuurlijke viervoeters, op slechts acht à negen uur rijden, met adembenemende uitzichten op besneeuwde bergtoppen? Dat is Zwitserland! Afgelopen zomer trokken mijn vriend en ik met onze Duitse herder Storm in een gehuurde campervan het land door, van west naar oost. Onderweg ontdekten we de mooiste plekjes.
Met de kabelbaan naar een bergmeer
Onze uitvalsbasis was Camping Rendez-Vous, een hondvriendelijke camping vlak bij de Oeschinensee: een groot meer met turkooisblauw water, omringd door imposante bergen. We hadden deze camping vooral gekozen vanwege de ideale ligging: dicht bij de kabelbaan die ons naar het meer zou brengen. Wat we niet wisten, was dat de lift letterlijk op enkele meters van de camping begon en dat we de gondels hoog boven ons hoofd in de lucht zagen verdwijnen. Wat een luxe!
De volgende ochtend namen we samen met Storm de kabellift naar de Oeschinensee, die op 1.578 meter hoogte ligt. Het uitzicht was adembenemend! Hoewel het hier normaal gesproken behoorlijk druk kan zijn, waren we zo vroeg dat we nauwelijks andere wandelaars tegenkwamen. Op de terugweg kwamen we in een mistbank terecht, waardoor het landschap veranderde in een sprookjesachtig tafereel.
Ontwaken tussen de bergen
Vervolgens trokken we naar Grimentz, een authentiek bergdorpje in het kanton Wallis. We overnachtten in onze campervan met uitzicht op de gletsjer. Toen we bij zonsopgang de achterdeuren openden en ik met Storm naast me uitgestrekt op het bed lag, ontvouwde zich een magisch tafereel voor onze ogen. De eerste zonnestralen gaven de bergtoppen een warme gloed, terwijl de sneeuw op de flanken, het dal en de kleurrijke alpenbloemen in het ochtendlicht fonkelden – pure magie. Genietend van het uitzicht ademde ik de heerlijke frisse berglucht in. Reizen met een camper kan echt een bijzondere ervaring zijn!
Aangezien we al vroeg uit de veren waren, maakten we van de gelegenheid gebruik om bij zonsopgang langs het dal omhoog te klimmen. Het landschap deed denken aan een maanlandschap en had iets futuristisch. Langzaam maar zeker volgden we een smal paadje langs een afgrond omhoog. Eenmaal boven hadden we een adembenemend uitzicht op de gletsjer en het water dat er steil vanaf stortte. We genoten van enkele prachtige uitzichtpunten voordat we aan de afdaling begonnen. Onderweg leek Storm even last te hebben van hoogtevrees, maar met wat aanmoediging zette hij door en we kwamen al snel weer aan in het dal. Zijn ‘bergdoop’ voor deze zomer was officieel.
Op het terras van Cabane de Moiry, een berghut op 2.825 meter hoogte, kun je terecht voor een drankje of een hapje. Honden zijn welkom op het terras, maar niet binnen in de hut. Cabane de Moiry is geopend van ongeveer midden juni tot midden september; de exacte data vind je op cabane-moiry.ch.
Stuwmeer
De volgende dag vertrokken we opnieuw vanaf onze overnachtingsplaats in Grimentz richting Lac de Moiry, een smaragdgroen stuwmeer omringd door bergen. We maakten een luswandeling langs de bergflanken, die ons tot een hoogte van 2.600 meter bracht. Op het eerste gezicht leek de tocht niet erg lang, maar door de hoogteverschillen van zo’n 360 meter en het soms technisch uitdagende pad waren we uiteindelijk toch ruim drie uur onderweg. De wandeling leidde ons niet alleen langs het stuwmeer, maar ook langs een bergmeer. Op een bepaald moment werden we beloond met een adembenemend uitzicht op beide meren tegelijk.
Panorama over iconische bergtoppen
Onze roadtrip liep verder door het kanton Wallis naar Fiesch, waar we de kabellift namen naar de Eggishorn, een bergtop van 2.934 meter hoog. Ondanks het prachtige weer hing er nog behoorlijk wat mist rond de toppen, wat het landschap een mysterieuze sfeer gaf. Vanaf hier kun je een technische wandeling maken naar het panoramapunt van de Eggishorn, dat een adembenemend uitzicht biedt op enkele van de meest iconische bergtoppen van de Alpen, waaronder de Eiger, de Jungfrau en zelfs de Matterhorn.
Met de trein naar de top
Onze volgende bestemming was Zermatt, een pittoresk dorp aan de voet van de Matterhorn – met 4.478 meter een van de hoogste bergen van Zwitserland. Zermatt is al sinds 1961 autovrij. Je kunt je wagen achterlaten in een parkeergarage in Täsch en vanaf daar de
shuttletrein naar Zermatt nemen.
Wij stapten over op de Gornergratbahn, een spoorlijn die tot de 3.089 meter hoge Gornergrat-bergkam rijdt. Wij stapten af in Rotenboden, op 2.815 meter. Van hieruit heb je een prachtig zicht op de iconische Matterhorn. Een tip: neem in de zomer een vroege ochtendtrein tussen 5 en 6 uur om de zonsopgang te aanschouwen. Dan zie je de Matterhorn prachtig weerspiegeld worden op het kalme oppervlak van de Riffelsee, een bergmeer.
Vanaf Rotenboden wandelden we verder omhoog met Storm richting de Gornergratbahn. Ons hart maakte enkele sprongetjes telkens wanneer hij dicht bij de steile afgrond liep. Honden mogen gratis mee op de Gornergratbahn, en Storm trok alle aandacht. Het leek wel alsof we met een beroemdheid op pad waren: mensen spraken ons voortdurend aan over hoe lief, flink en mooi hij was. Ze vroegen herhaaldelijk welk ras hij was, en enkelen maakten zelfs foto’s van Storm terwijl we op het perron of in de trein stonden.
Hevige wind
Na dit uitstapje ruilden we de trein weer in voor onze vertrouwde campervan en reden we verder naar de Furkapas, een bergpas die de kantons Wallis en Uri met elkaar verbindt en bekendstaat als een panoramische route. Deze bergpas is in de winter niet toegankelijk.
Eerst hielden we een pitstop in Obergoms, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de beroemde Rhônegletsjer. Daarna zetten we onze rit richting de Furkapas voort. Onderweg overnachtten we met een ongeëvenaard zicht op de omliggende bergtoppen. De hevige wind, veroorzaakt door de drukverschillen tussen de bergen, moet je er wel bijnemen. Pro tip: laat je partner een braadworst bestellen bij de foodtruck als je bang bent dat je weg zult waaien!
Naarmate de avond vorderde, nam de wind alleen maar in kracht toe. Rond 3 uur ’s nachts waaide het zo hard dat Storm, na een windstoot die de camper hevig deed wiegen, bij ons in bed sprong.
Een (te) frisse duik
De volgende ochtend vertrokken we bij zonsopgang vanaf de Furkapas voor een hike naar een bergmeer. Het zicht op de zon die net boven de bergtop uitkwam, terwijl haar stralen door de ochtendmist braken, maakte ons sprakeloos. Uiteindelijk bereikten we het meer op 2.600 meter hoogte, waar Storm een welverdiende plons nam. Gezien het nog erg fris was, lieten wij een duik in het water aan ons voorbijgaan.
Later leek het alsof Storm spijt had van zijn beslissing en de koele wind had onderschat. Zodra we terug in de camper waren, begon hij te rillen. Gelukkig liet hij zich graag inwikkelen en warmwrijven met een dekentje, om vervolgens in een diepe slaap te vallen.
Hobbitsferen
We sloten onze reis af in Trin Mulin, in het kanton Graubünden, waar we drie nachten verbleven op Camping Trin. Het onthaal en het restaurant zijn gevestigd in een lemen gebouw met een grasdak, wat meteen zorgde voor echte hobbit vibes. De camping werkt volledig op hernieuwbare energie en beschikt over relatief luxueus sanitair – een echte aanrader. Al kan niets tippen aan overnachten tussen de imposante bergtoppen! Vanuit onze camping Trin trokken we naar de Rheinschlucht of Rijnkloof, ook wel bekend als de Zwitserse Grand Canyon. Het blauwe meer, dat een groot contrast vormt met de witgrijze rotswanden in deze spectaculaire kloof, was werkelijk prachtig. De kloof is ontstaan uit een enorme aardverschuiving na het einde van de laatste ijstijd.
De dag nadien trokken we, om onze roadtrip af te sluiten, naar het Caumameer. Het water van dit meer kan tot 24 graden Celsius zijn, wat het een van de warmste meren van Zwitserland maakt. De hike die we aan het meer maakten, was naar mijn mening iets te toeristisch en weinig uitdagend, aangezien de volledige route uit asfalt bestond.
Een alternatief in de regio is een uitdagende hike van 6,5 uur door Alp Mora. In juli en augustus kun je vanuit Trin de bus nemen naar Purcs om de gletsjerbaden van Alp Mora te aanschouwen. Voor privévoertuigen is de toegang er verboden om het kwetsbare bergmilieu rond Alp Mora te beschermen.
Eén trip is niet genoeg!
Hoewel Zwitserland niet groot is, kom je met één reis niet toe om het hele land te verkennen. Wij gaan zeker nog eens terug om ook het noorden te ontdekken!
Regelgeving
- Een vaccinatie tegen rabiës (hondsdolheid) is verplicht wanneer je met je hond naar het buitenland gaat. Check dus voor je reis of je hond zijn rabiësvaccin nog geldig is. Als het de eerste keer is dat de hond gevaccineerd wordt tegen rabiës, moet dat minstens 21 dagen voor het vertrek gebeuren. Daarna moet hij, zoals het vaccinatieschema dat voorschrijft, periodiek opnieuw gevaccineerd worden.
- In sommige Zwitserse kantons zijn alle honden welkom. In andere kantons geldt er een verbod op bepaalde hondenrassen of worden er extra regels opgelegd voor deze rassen, bijvoorbeeld een verplichte opleiding voor hond en eigenaar, een aanlijnplicht of een muilkorfplicht. Een overzicht van de regels per kanton vind je op tierimrecht.org.
Tekst & foto’s: Ann-Sophie Wante
Volg Ann-Sophie en Storm op Instagram: @theroamerspirits
