An Smedts, beter bekend als fotografe Hondermooi, legt de bijzondere band tussen honden en hun baasjes vast.
Christel Van Dijck: “Voor de tweede keer sta ik oog in oog met kanker. Een harde diagnose die mijn leven opnieuw volledig op zijn kop zet. Door de chemotherapie ben ik vaak aan huis gebonden. Ons leven draait om onze honden: twee Duitse herders en twee bouviers. Samen beleven we veel plezier aan de hondensport.
De steun van familie, vrienden en hondensporters betekent veel voor ons. Een kneepje in mijn schouder, een berichtje of een bezoekje doen altijd deugd.
Maar het zijn vooral onze honden die mij elke dag opnieuw de kracht geven om door te gaan. Ze voelen feilloos aan wanneer de chemotherapie mij uitput. Dan komen ze rustig bij mij liggen. Een warme kop op mijn schoot, een trouwe blik… Ze geven mij rust, troost en kracht om niet op te geven. Ze leven in het moment, zonder oordeel en zonder medelijden.
Ze verwachten niets, maar geven alles. Ik ben zo trots op hen en op hun eigen, unieke karakters. Ik kies er bewust voor om met een kaal hoofd op de foto te gaan. Geen muts of pet om mij te verbergen, maar gewoon zoals ik nu ben. Kanker verandert misschien mijn uiterlijk, maar nooit wie ik ben. Onze honden kijken niet naar onze buitenkant. Ze houden van ons om wie we zijn.
Als mijn verhaal ook maar één iemand moed of hoop kan geven, dan betekent dat heel veel.
Blijf positief en probeer, net als onze honden, te genieten van de kleine geluksmomenten.”
