Je kent haar misschien uit de tv-reeks Het Hoge Noorden: Evelyne De Boeck, een jonge vrouw die België verliet voor een leven tussen de husky’s in Noorwegen. Haar grote droom? De Finnmarksløpet uitrijden, een sledehondenrace van 600 kilometer. In haar boek 70° Noord vertelt ze over de weg naar de finishlijn, maar ook over de zoektocht naar zichzelf en de kracht van doorzetten.
Wie de VRT-reeks Het Hoge Noorden volgde, zag hoe Evelyne De Boeck in Noorwegen een leven opbouwde dat ver afstaat van de klassieke negen-tot-vijfkantoorjob. Vandaag woont ze in Valdres, een afgelegen regio aan de rand van het nationale park Jotunheimen, samen met haar zestien husky’s. Ze woont off the grid: haar huis is niet aangesloten op het elektriciteitsnet en water haalt ze zelf uit de grond. “Mijn dichtstbijzijnde buren wonen op drie kilometer afstand”, lacht Evelyne. Omringd door bergen, fjorden, uitgestrekte vlaktes en diepe naaldbossen heeft Evelyne alle ruimte om te doen wat ze het liefst doet: met haar honden de natuur intrekken.
Woorden die bleven hangen
Dat leven ontstond niet van de ene dag op de andere. Evelyne groeide op in Ternat, in wat ze in haar boek omschrijft als “een dichtbebouwd stuk Vlaanderen waar huizen, wegen, spoorlijnen en beton het uitzicht bepalen.” Tijdens haar studies reisde ze de wereld rond. Haar tweede masterdiploma behaalde ze aan de universiteit van Stockholm. Toch begon het vooruitzicht van een leven in de stad en op kantoor haar steeds meer te benauwen. “Ik voelde dat ik op zoek was naar iets. Ik wist nog niet naar wat, maar wel dat ik het niet in de stad zou vinden.”
Uiteindelijk gaf een gesprek met een gelijkgestemde ziel de doorslag. “Die man had jarenlang de wereld rondgetrokken en allerlei avonturen beleefd, maar was uiteindelijk teruggekeerd naar een kantoorjob in Stockholm”, vertelt Evelyne. Zijn boodschap bleef hangen: “Hoe langer je wacht om te vertrekken, hoe moeilijker het wordt. Je moet nu vertrekken en dat brandende gevoel volgen, anders ga je je dat de rest van je leven beklagen.”
Evelyne waagde de sprong en trok naar Zweeds Lapland, waar ze aan de slag ging als seizoensgids. Daar werd ze verliefd: op sledehonden én op PJ, haar toenmalige Noorse vriend.
De hond die alles veranderde
Evelyne en PJ leidden jarenlang een nomadisch bestaan. Ze combineerden seizoensjobs in Noorwegen en Zweden met avontuurlijke reizen. Een eigen huis en een roedel honden stonden niet op de planning. Tot Evelyne Bull ontmoette.
Tijdens een tocht van noord naar zuid door Noorwegen, te voet en op ski’s, kruiste de toen zesjarige husky Bull haar pad. “Bull kon niet meer meedraaien in zijn sledehondenteam en zijn eigenaar zocht een nieuwe thuis voor hem”, vertelt Evelyne. Een hond in haar nomadische bestaan inpassen, zag ze niet meteen zitten. “Ik heb heel vaak ‘nee’ gezegd. Uiteindelijk ben ik hem toch gaan ontmoeten en was ik meteen verkocht.”
Bull luidde een nieuw hoofdstuk in. “We hadden tot dan alleen maar vrijheid gekend en zaten plots met een grote verantwoordelijkheid. Al kwam die in de vorm van geweldig gezelschap, want Bull ging overal met me mee”, vertelt Evelyne.
Evelyne skiede nog een heel stuk door Noorwegen met Bull, waarna ze samen terugkeerden naar de fjorden. “Hoe langer ik in die fjorden zat met Bull, hoe harder ik begon te dromen van te settelen en een eigen roedel te beginnen.”
Bull woont nog steeds bij Evelyne en is intussen 14 jaar en 8 maanden oud.”
Een eigen roedel
Evelyne had eerder als seizoenswerker sledehondentochten begeleid. Maar ze voelde zich niet goed bij het massatoerisme en de manier waarop sommige bedrijven met hun honden omgingen. Zij wilde het anders aanpakken: een eigen roedel, met aandacht voor het welzijn van elke individuele hond. Anderhalve maand nadat Bull in haar leven was verschenen, lag er al een plan op tafel. “We zouden een huis vinden en een roedel starten”, vertelt Evelyne. Enkele maanden later werd dat plan werkelijkheid: Evelyne en PJ namen samen met acht husky’s hun intrek in hun nieuwe huis.
Alaskan husky’s
Wie aan een husky denkt, ziet misschien een wit-grijze hond met blauwe ogen en rechtopstaande oren voor zich. Dat beeld past bij de Siberische husky, een officieel door de FCI erkend hondenras. Maar bij Evelyne lopen honden rond in allerlei kleuren, met verschillende vormen oren en staarten. “Ze zijn niet geselecteerd op hun uiterlijk, maar op hun geschiktheid als sledehond”, legt ze uit.
Net als veel andere mushers werkt Evelyne met Alaskan husky’s. Dat is geen officieel erkend hondenras met een vastgelegde rasstandaard, maar een type sledehond dat vooral wordt gefokt op zijn prestaties en werkeigenschappen. Evelyne vindt het een goede zaak dat het uiterlijk daarbij geen hoofdrol speelt. “Zo blijven de eigenschappen die nodig zijn voor het werk centraal staan. Voor mij maakt het niet uit of ik een bruine of een zwarte hond heb, zolang hij mentaal en fysiek maar sterk is. Dat is veel belangrijker!”
Huisje, tuintje, … Finnmarksløpet?
Eenmaal gesetteld in haar nieuwe huis groeide niet alleen Evelynes roedel, maar ook haar ambitie. “In die periode leerde ik Maren en Terje kennen, onze buren aan de andere kant van de berg”, vertelt ze. Het musherskoppel vertelde enthousiast over hun ervaringen met de Finnmarksløpet, een van de bekendste en langste sledehondenwedstrijden van Europa, die plaatsvindt in het uiterste noorden van Noorwegen.
Maren en Terje wakkerden in Evelyne een vuur aan waarvan ze zelf niet wist dat het bestond. “Ze deelden al hun kennis en hielpen me de sport beter te begrijpen.” Stilaan groeide een nieuwe droom: ooit zelf aan de start staan van die tot de verbeelding sprekende wedstrijd.
Lees verder in WOEF editie november 2026.
70° Noord (Evelyne De Boeck)
Toen Evelyne De Boeck in 2011 België achterliet, wist ze niets over bergen, sneeuw of trekhonden. Dertien jaar later rijdt ze de legendarische Finnmarksløpet uit: een sledehondenrace van maar liefst zeshonderd kilometer in het Hoge Noorden van Noorwegen. Voor Evelyne is het de verwezenlijking van een droom en de bekroning van een lange persoonlijke evolutie. Van een nieuw leven opbouwen in Stockholm en er het outdoorleven ontdekken tot Nieuw-Zeeland te voet oversteken, winters slijten in Lapland en dwars door de Himalaya trekken: elk avontuur bleek een voorbereiding op die ene finish.
In dit boek schrijft ze indringend over de natuur, de fysieke en mentale kant van de race, de intense voorbereiding en vooral de diepe band met haar honden. Over de dualiteit van een leven dat tegelijk prachtig en keihard is.
288 bladzijden
9789022343760
Uitgever: Manteau
Tekst: Evi Maveau
